Eserlere Göre Listeleme

Polis cinayet dedi. O adalet diyor... Halk için o bir kahraman: mahkum edilmiş pedofilleri hedef alan bir katil. İki adam çoktan öldü. Ölene dek işkenceye maruz kaldılar. Polis bile bu vakalara öncelik vermiyor. Çoğu iki ölü pedofilin doğru yönde atılmış bir bir adım olduğunu düşünüyor. Fakat DC Maeve Kerrigan'a göre kimsenin adaleti kendi elleriyle uygulamasına izin verilmemeli. Genç ve deneyimsiz olan Kerrigan, kurban ne suç işlerse işlesin cinayetin cinayet olduğuna inanmak istemektedir. Katilin vahşeti şiddetlendikçe, Kerrigan da adaletin sağlandığından emin olmak için ne kadar ileri gidebileceğiyle yüzleşmek zorundadır...

Gerda'nın son yılları bir karabasandı sanki. Kocasının ölümünden sonra işyeriyle ıssız bir ev arasında mekik dokumalar, bir başına yenilen aksam yemekleri, dayanılmaz bir yalnızlık, koyu bir karamsarlığa sürüklemişti Gerda'yı. Yıllar sonra Jordan'la yeniden karşılaşması, yeni bir umut alevi yaktı yüreğinde.Ama Jordan iş hayatının acımasız kıldığı bir adamdı. Aralarında koskocaman bir duvar yükseliyordu. Duygusuz iş ilişkilerinden, yanlış anlamalardan, açıklanmaması gereken sırlardan örülmüş bir duvar. Bu duvarı yıkabilecek tek güç vardı: Sevgi ve özveri.

Türk okurunun "Yürümeye Övgü" ile tanıdığı David le Breton, son kuşağın önde gelen düşünürlerinden biri. Moderniteye yepyeni bakış açılarıyla yaklaşan, bireyin günümüzün toplumsal mekanizmalar karşısındaki yerini arayan, David le Breton, kendine özgü bir "risk sosyolojisi" geliştirdi. "Acının Antropolojisi," daha önce tehlike ve sessizlik üzerinde çalışmış bir yazarın, insan gövdesinin en kuytu boyutları hakkında derin ve etkileyici bir kitabı.

Doksan sekiz yaşındaki Nathalie Sarraute, bu kitabında, sözcükleri konuşturuyor, hem de bir sahne düzeni içinde. 'Bu dramlardan her birinin kahramanı sözcüklerdir; alabildiğine başına buyruk canlı varlıklar.' Böyle buyuruyor yazar, bu kitabı için. Okurken bir tiyatroda gibiyiz. 'Gerçekdışı'ların salgınına, 'sesdüşmeleri'nin saldırısına, 'verilmiş söz'ün tutsağı olmuş sözcüklere, 'görüşürüz'ün 'günaydın' tarafından kurtarılışına, sondaki bir 'sessiz harf'in öldürülüşüne tanık oluyor, sözcüklerin bizden habersiz çalıştığı, düşüncelerimizden önce geldiği, kendi aralarında tartıştıkları, kimi zaman mutlu oldukları, kimi zamansa hiç istemeden biraraya geldikleri ve genellikle, hiç hoşlanmadıkları halde, basmakalıp, içtenliksiz, sıradan anlatımlar oluşturmaya, başı sonu belirsiz gevezeliklere katlanmaya zorlandıkları için düpedüz acı çektikleri kaygısına kapılıyoruz. Bir söz büyücüsü gibi işliyor kitabını Nathalie Sarraute ve bu ilerlemiş yaşında bile pırıl pırıl çalışan zihnine bir kez daha hayran bırakıyor okuru.