Eserlere Göre Listeleme

27 Mayıs darbesinin üzerinden yarım asra yakın bir zaman geçti. Acılar küllendi. Olayın kahramanlarının çoğu öldü ve adları unutuldu. Mağdurlar ise, milletin gönlündeki yerlerini muhafaza ediyorlar. Geri kalanların bir çoğu da günden güne aramızdan ayrılıyorlar. Bir çoğu sırları ile birlikte göçüp gidiyor; hatıralarını yazanların sayısı çok az. 27 Mayıs'ın üç büyük mağduru Adnan Menderes, Fatin Rüştü Zorlu ve Hasan Polatkan'dan geriye zor şartlar altında mahkameye sundukları savunmaları ile yakınlarına yazabildikleri birkaç satırdan ibaret olan mektuplardan başka bir şey kalmadı. Menderes, Zorlu ve Polatkan bazı davalardan müşterek, bazılarında ayrı ayrı yargılandılar. Bütün sanıkların ortak suçlu kabul edildiği tek konu, Anayasa Davasıdır. Üçü de aynı davadan mahkum oldular. Başbakan Menderes, sadece 29 sayfadan oluşan son müdafaasını 07.08.1961 tarihinde Mahkeme Başkanlığına sundu ve 2916 sayı ile kayda alındı. Zorlu'nun müdafaası nispeten genişti. Derli toplu ve dirayetli bir devlet adamı olan Zorlu, son savunmasının fihristini yaptığı gibi özetini de çıkartmış. 29.07.1961 tarihini taşıyan 75 sayfalık savunmaya bazı belgeleri de ilave etmiş. Mahkeme kalemi, müdafaayı 11.08.1961 tarihinde kayda almıştır. Hasan Polatkan'ın 68 sayfalık müdafaasının kayıt tarihi ise 02.08.1961'dir. Savunma metnine iki de dilekçe ilave edilmiş. Mahkeme, savunmayı aynı gün kayda geçirmiştir. Yassıada Mahkemesi'nin bütün kayıtları doğrudan Milli Birlik Komitesi'ne bağlı olarak çalışan İstanbul İrtibat Bürosu Başkanlığı'na intikal etmiş, mahkemenin sona ermesi üzerine de bütün belgeler TBMM Muhafız Taburu Arşivi'ne gönderilmiş. Yassıada'da idama mahkum edilen üç sanığın yazılı olarak sundukları son müdafaaları, yıllar sonra gazeteci Hulusi Turgut tarafından ele geçirilerek, önce bir gazetede tefrika edilmiş, daha sonra da "YASSIADA BELGESELİ Menderes/Zorlu/Polatkan'ın kendi el yazıları ile YAPTIRILMAYAN SAVUNMALAR" (İstanbul, 1988) adı altında kitaplaştırılmıştı

‘‘Kısacası, en derinde bana ait olan, zaman içerisinde beni ölüme, kendi ölümü­me yaklaştıran ilerleyişimin derecesi kayıt altına alınmış, çerçevelenmiş, düzen­lemelere, özel izinlere, istisnalara tabi tutulmuştur. Eğer yaşımsam ve sadece yaşımdan ibaretsem, özümde, herkesin tanıdığı kurallar tarafından sıkıca belir­lenmiş, sosyal ve kültürel bir varlığımdır. Fakat bu kurallar yığını beni gerçekten ilgilendirir mi? Ben gerçekten yirmi bir yaşıma geldiğimde reşit oldum mu? Bu dönüşüm şimdilerde benimkinden üç yıl önce mi gerçekleşiyor? Emekli olunca başka biri mi oldum? Altmış beş, yetmiş ya da seksen yaşımdan sonra söyleyecek bir şeyim kalmadı mı? Bu bir özgürlük meselesidir ve uzayan yaşam süresi daha çok kişiyi çemberin dışına atabilir.'' Fransız düşünür Marc Augé'den yaşam, yaşlanma ve kendini tanıma üzerine bilge­ce bir kitap: Yaşsız Zaman. Auge, yaşam koçluğu ve kişisel gelişim teorileriyle boğulmuş çağımızda, her türlü kurtarıcı ideolojiden uzakta, adeta okurla sohbet edercesine, kediler ve kitaplarla birlikte olgunluğun yollarını arşınlıyor.

Biliyor musun, ben çocukken masal dinlemeyi çok severdim. Her akşam dinlediğim masalları rüyamda görmeyi  dilerdim. Kitabımı yastığın altına koyar, masal dünyasına  seyahat ederdim   . Bazen neşeli bir çiftçi, bazen üzgün bir kuş, bazen de meraklı bir balık olurdum. Masalların sonunu değiştirir, kendim masal olurdum  . Büyüsem de ben hiç ayrılmadım yastık altı masallarımdan; onlar hep rüyalarımda ve benim güzel sonlarımla... Kitabımızdan sağlanacak olan gelir “Muzipo Kids - Aynı Gökyüzünün Çocuklarıyız” projesi kapsamında otizmli çocuklar yararına bağışlanacaktır.