Balta

Bir Zamanlar bizimde malımız melalimiz vardı. hergün, hergün konuklar inerdi evimize. bineklerine ölçek ölçek arpalar yedirir, kendilerinin altına kutnu yüzlü döşekler sererdik. iyi idik hoştuk amma, bu haller çok sürmedi. varlığımıza göz dikenler bizleri çil yavrularına dönderdiler. canını alanlarımız zor kaçtık baba yurdumuzdan. üç çocuğumla iki bacım bir kardeşim kaçarken öldürüldüler. diğer akraba insanlarımdan hala haber alamadım. ayrılık o ayrılık oldu.