Bir Ağacın Gölgesinde

Sabahın gam vuran saatinde ölümü gömüyor Teselya bir ağaç gölgesine. Ölüm uzak fakat aşina. Bir istasyona varıyor yollar. Kırılmış eski eşyalarla yüklü vagonlar. Yaklaşan trenin sesi duyuluyor. Anın ağırlığı ve boşluğu içinde yol alıyor tren. Nehir kıyısında bulduğum boğulmuş bir yılanın kıvrılmış iskeleti taşlar arasında duruyor Gökyüzü durgun bazen birkaç bulut görünüyor. Rüzgârla yüklü tren gölgelen- miş karanlığın içinde küçük bir parıltının görünüp yok olması gibi görünüp kayboluyor. Vagonların kapı aralığından sızan ışık ve sessizlik sabaha değin uzuyor. Akşam vakti mahmurluğu çökmüş annemin sık sık bulmaca çözdüğü günlerden biri sigarası çoktan yarılanmış gazetenin üzerine kamburca eğilmiş, bir ağaç gölgesi gibi duruyor. Gölgesi dibinde yeşerttiği tomurcuklar saçlarına karışmış tıpkı birer düşünce zerresi gibi. Solgun yüzü gölgelikler içindeki sararmış yapraklar gibi, avucunda kurumuş yanık birkaç tohum tanesi.