Konusu:
Bu tez, teknolojinin ivmelenen gelişiminin yarattığı "insansonrası" (posthuman) durumların; beden, doğa, kent ve kültür bağlamında yarattığı tümsel dönüşümü ve sanatın değişen formunu incelemektedir. Araştırmada, "emek işçiliğinden zihin işçiliğine geçiş" eğilimi temel bir insansonrası durum olarak ele alınarak bu sürecin "çokluk" ortamı yaratma kapasitesi çözümlenmiş; sanatın "çoklu platformlarda" nesnesiz, katılımcı ve ilişkisel bir "birlikte oluş" formuna evrilerek hümanist ve neoliberal kurgulardan (hipergerçeklikten) sıyrılıp "gerçek" olana nasıl temas ettiği tartışılmıştır.