Konusu:
Bu tez, Türkiye'nin önde gelen şirketlerindeki İnsan Kaynakları (İK) ve diğer orta-üst düzey yöneticilerin algılarını değerlendirerek Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi (SHRM) uygulamalarının geçerliliğini ve yaygınlığını betimsel bir yaklaşımla incelemektedir. Araştırma, şirketlerin teknik (operasyonel) İK süreçlerinde stratejik İK uygulamalarından daha etkin olduklarını ve İK profesyonellerinin stratejik, iş odaklı yetkinliklerden ziyade teknik yetkinliklerde daha donanımlı olduğunu ortaya koymaktadır. Bulgular, gelişmiş ülkelerde teorize edilen stratejik İK yönetimi düzeyinin, Türkiye'deki öncü şirketlerde dahi istenilen etkinlikte henüz tam olarak hayata geçirilemediğini ve operasyonel uygulamaların halen ağırlıkta olduğunu göstermektedir.