Yazara Gore Listeleme

Arnolph Archilochos, bir fabrikada yardımcı sayman olarak çalışan örnek bir yurttaş, ilkelerinden ödün vermeyen disiplinli bir adam, tekdüze yaşamından memnun silik bir karakterdir. Bekârlıktan bunaldığı bir gün, gazeteye bütün hayatını kökünden değiştirecek bir ilan verir: “Yunanlı Bay Yunanlı Bir Kız Arıyor.” Bu ilana cevap veren güzel ve gizemli Chloé Saloniki’nin hayatına girmesiyle Archilochos bir gecede sınıf atlar – fabrikada terfi ettirilir, sokakta devlet adamları onu selamlar, şehrin en nüfuzlu kişileri etrafında pervane olur. Bu baş döndürücü yükseliş, Archilochos’un titizlikle kurduğu ahlaki dünya düzenini yerle bir edecektir. Dürrenmatt’ın burjuva ahlakını, iktidar ilişkilerini ve modern insanın trajikomik çıkmazlarını hicvettiği bu başyapıtı Akşit Göktürk’ün çevirisiyle sunuyoruz. Dünya korkunç ve anlamsızdır. Bütün bu anlamsızlığın, korkunçluğun ardında bir anlam bulunabileceği umudu, ancak hiçbir şeye aldırmadan gene de sevebilenlerden yanadır. Dürrenmatt’ın yazdığı en dâhice kitaplardan biri. Die Weltwoche

“Bağdat’ın yeni edebi yıldızı” (The New York Times) olarak anılan Ahmed Saadavi’nin kaleminden Frankenstein Bağdat’ta, modern Irak’ın gerçeküstü gerçekliğini, korku ve kara mizahı harmanlayarak edebiyatla zirveye taşıyor. ABD işgali altındaki Bağdat’ın yıkıntıları arasındaki tuhaf sakinlerinden Hadi boş zamanlarını kahvehanelerde hikâyeler anlatarak geçiren bir eskicidir. Yıkık evlerden, çöp yığınlarından, patlama alanlarından topladığı döküntülerin yanında çok tuhaf şeyler de vardır aslında: Ceset parçaları… Bu parçaları bir ceset yaratmak için bir araya getirmekteki asıl amacı -iddiasına göre- hükümetin bunları insan olarak tanıması ve hak ettikleri bir defin vermesidir. Fakat bir gün ceset kaybolur ve hemen ardından ürkütücü cinayetler dalgası şehri kasıp kavurmaya başlar. İfadelere göre katil vurulsa da yaralanmaz, ölmez; üstelik korkunç görünümlü bir canavara benzemektedir. Ve işte böylece Hadi, hayatta kalabilmek için insan vücuduna ihtiyaç duyan bir canavar yarattığının farkına varır – geçmiş hesapların peşine düşen bir intikam makinesi. *** * Uluslararası Arap Kurgu Ödülü * Uluslararası Man Booker Ödülü finalisti * Fransa Büyük Fantastik Kurgu Ödülü “Mary Shelley’nin kaleme aldığı Frankenstein’dan iki yüz yıl sonra, bu canavarın sayısız varyasyonu yaratıldı- ama bunlardan yalnızca birkaçı, Ahmed Saadavi’nin Frankenstein Bağdat’ta romanında hayat verdiği canavar kadar vahşi ya da politik olarak doğru.” — Gregory Cowles, The New York Times “Çapıcı ve gerçeküstü... Özgüvenli ve sanrılı... Kara mizah ve korkunun mükemmel karışımı... Saadavi, doğaüstü, korkunç ve sıradan ayrıntıları müthiş bir etkiyle harmanlıyor. Hem sesinde hem de vizyonunda bir yenilik var. Irak’ta yaşananlar manevi bir felaketti, bir çöküştü- ve bu cesur ve dahice bir roman, bu fikri benimsiyor ve tüm olasılıkları masaya yatırıyor. ” — Dwight Garner, The New York Times “Büyük bir başarı... Gerçeküstü, büyüleyici ve dokunaklı... Ortadoğu mezhepçiliği ve jeopolitik ahmaklıkların vahim portresi, absürt bir ahlak anlayışı ve bir korku fantazyası... Garip, şiddetli ve komik.” — Sarah Perry, The Guardian “Ahmed Saadavi 11 Eylül sonrası Irak’ta karanlık, müthiş bir metaforu ele alıyor ve Gabriel García Márquez’in sesiyle savaşın kalıntıları arasında yaşam mücadelesi veren insanlığa bir aşk şarkısı söylüyor.” — Lea Carpenter “Saadavi, 2005 yılındaki Bağdat’ın gotik gerçekliğini öyle bir anlatıyor ki roman gerçeküstü bir boyuta geçtiğinde bile neredeyse hiç şaşırtmıyor.” — The New Yorker “Bu ürkütücü roman, Irak’ı evi olarak tanımayanların yarattığı şiddetin tahribatını gözler önüne seriyor. Kadim bir duygunun şaşırtıcı dışa vurumu: Göze göz intikam, tüm dünyayı körleştirir.” — Kirkus Reviews

Zaman zaman kendime sordum; Allah beni, onunla niçin tanıştırdı ki? Bu bir tesadüf müydü? Hayır! İlahi bir tecelli olsa gerek diye düşündüm. Bir şehidi yakından tanımak ve onu yaşadığı çağın gençliğine taşımak… Şimdi daha iyi anlıyorum; Furkan'ın mesaj ve misyonunu yeni nesillere ilan etmenin benim için nasıl bir zorunluluk arz ettiğini… Furkan'ın farklılığını satırlara dökmek ve bunu gençliğe armağan etmek boynumun borcuydu…Çünkü; yeni neslin inşasında artık o bir rol modeldi. Öyleyse o rol modeli benim tanıtmam gerekirdi. (Tanıtım Bülteninden)