Yazara Gore Listeleme

Bedenimiz bir yere bağlı kalabilir ,beynimiz ise üretkendir.Üretir, hayal eder .Hedeflerine ulaşır. Beyninizi özgür kılan hikayeleriniz vardır. Bunları kaleme alan Yazarımız hayata dair hikayeleri yüreklere dokunmaktadır. Hedeflerinizden ödün vermeyin.

Nasıl ki ramazan geldiğinde insanların çoğu yemek/pide/tatlı üzerinde yoğunlaşıp, bu ayın/orucun mânevî ve rûhânî yönünün içini boşaltmışlarsa; tıpkı bunun gibi Kurban Bayramı'nda da kurban kesmek ete/kemiğe/deriye indirgenerek aslî amacından uzaklaştırılmış, çok az kimse kurbanın Kurbiyet yani Allah'a yaklaşmak ile olan bağı üzerinde durmuştur. Kurban üzerine anlatılanlar ise Hz. İbrâhim ile oğlu arasındaki olayların tekrarından öteye geçememiş, Kur'ân'ın bu önemli âyetlerinden çıkarılması gereken gerçek mesaj insanlara tam anlamıyla yansıtılamamıştır. Bu noktada yeni bir dil ve yaklaşım geliştirmek artık zorunlu bir ihtiyaca dönüşmüştür. Dolayısıyla, Allah ile insan arasındaki Kurbiyet'in, O'na yakîn olma durumunun mânevî derinliğini idrâk etme noktasında bir farkındalık oluşturmak gerekmektedir. Şu bir gerçektir ki; bütün ibadetlerin özü/amacı Allah'a yakınlık sağlamak ve O'nun hakkında mârifet elde etmektir. Bu özü/rûhu yakalayamayan her ibadetin, tahkikten uzak taklid seviyesinde kalması kaçınılmazdır. Mevcut din algımızda Allah'ın rızâsını/yakınlığını kazanmanın, ancak O'nu mutlu etmekle gerçekleşeceğini zannediyoruz. Halbuki Allah'ın bizim bu davranışlarımızın hiç birine ihtiyacı yoktur; O'nu asıl mutlu eden ve bizi kendisine yaklaştıran şey, bizim O'nun irâdesi doğrultusunda kendi cinslerimize karşı takındığımız tavır ve tutumlarımızdır. İnsana hizmet etmeyen, insanı merkeze almayan ve insanı mutlu etmeyen hiçbir davranış Allah'ı da mutlu etmez. Kurban'ı anlamak ve kurbandan Kurbiyete ulaşabilmek niyetiyle oluşturulan kitabımızın, bu noktada okuyuculara farklı kapılar/boyutlar/ düşünceler açmasını Allah'tan diliyorum.

Erhan Bener, yeni kitabı Arabalarım'da, 1958'den bu yana, çeşitli neden ve rastlantılarla, hemen hemen her iki yılda bir değiştirdiği arabaların öykülerini anlatırken, bu dönemde kendisinin de bir şekilde katıldığı önemil toplumsal olayların tanıklığını yapıyor.

Bazen istediği bir şeyi elde etmek için onun peşinde koşturmaktan zamanın nasıl da akıp gittiğinin farkına varamıyor insan… Günü gelip de o büyük emeline kavuştuğunda dönüp geriye bakınca, arkasında kırıp döktüğü gönüllerin enkazını görüyor ve “Kazandım.” derken aslında ne çok şey kaybettiğini anlıyor. Bir “kaybeden”in hikâyesiyle başlıyor bu kitap. Yusuf’un hikâyesi... Ve Yusuf’un hikâyesi Sahaf Fedor’un hikâyesine karışıyor. Yusuf eski benliğinin üstüne bir çizik atıyor fakat bunu Sahaf Fedor’u tanıdığı için mi yapıyor, yoksa o çiziği Fedor mu atıyor, buna birlikte karar vereceğiz. Ve Fedor… Aşk nasıl da güzelleştiriyor bir adamı... Onun hikâyesini Yusuf’tan daha çok merak edeceğiz belki de!